tag:blogger.com,1999:blog-64101102011-04-22T01:21:37.053+03:00khakestarkhakestarkhakestarnoreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1100190568305909022004-11-11T18:03:00.000+02:002004-11-11T18:33:27.323+02:00عطش آه اين پرندهدر اين قفس تنگنمی گنجدچشم در چشمهر دو سکوت را فریاد میزنیمکه عشقتنها خيال پروازيستکه تن ها را جدا مي کندز خويشتن خويشمحمد عزيز با تماسي مرا بر آن داشت تا باري ديگر دست بر قلم برم و باز هم در اين سکوت شب از خويش بنگارم.محمد آنقدر صداقت در صدايش موج مي زند که در هنگام سخن با وي آدمي تمامي دغدغه هايش را فراموش مي کند و براي چندي هم که شده لبخند بر لبان آدمي مي نشيند.آنچه محمد سروده khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1098907413255810692004-10-27T22:52:00.000+03:002004-10-27T23:03:33.256+03:00خاموش خسته و خاموش بوسه هاي باران بر غربت آواز برگهاي پياده رو مي نشيند ديگر صداي ساده سارها نمي آيد در اتاق رنگها مرده اند و من بي تعارف در حال پوسيدنم و سايه ام را به ديوار مي آويزم دوباره مي آيم به دهليز بي رنگ تنهاييم صداي ثانيه هاي دزديده و صداي پوسيدنم را مي شنوم صلح جوگاه آدمي را چاره اي نيست جز آن که در باغ هزار توي تنهايي خانه کند و در خويشتن خويش رود . من اکنون در فراسوي روياهاي دور khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1096741207281418422004-10-02T21:17:00.000+03:002004-10-02T21:20:07.283+03:00در اين زمانه ناي رفتنم نيست و توان سرودنم نيزفرو مي روم در حجم قيرين زندگيو فريادم را در اعماق سياهيگم مي کنمکه در اين سياهي هااميد واژه اي مايوس استو حال که نفريني سياه کوچه هابه فروش سکوت آمده استدريغ از صداي حسرتيkhakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1096211557803630752004-09-26T18:09:00.000+03:002004-09-26T18:14:58.766+03:00در اين سكوت000از ميان تمام رؤياهاي جهانبسنده کردم به دلي يکدلو گم شدن در تن جاده هاتا رسيدن به شمع روشن رؤياهاانساني را در خود کشتم انساني را در خود زادم و در سکوت دردبار خود مرگ و زندگي راشناختم khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1095021203966441462004-09-14T13:24:00.000+03:002004-09-13T22:25:28.963+03:00سودا از ديده خون دل همه بر روي ما رودبر روي ما ز ديده چگويم چها رودما در درون سينه هوائي نهفته ايمبر باد اگر رود دل ما زان هوا رودگاهي دل غرق در سوداست .سودايي که خود نيز قدرت تشخيص آن را ندارد .در اين ديار غريب گويا همه چيز غرق در مه است بي وزن .زندگي نيز از اين گونه است به رويايي مي ماند و گذراست .نسيم پاييزي شروع شده و دل من نيز غرق در شيداست.گويا بهار من از اين فصل آغاز مي شود .حال با گذر از khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1094549121585440422004-09-07T20:47:00.000+03:002004-09-07T20:49:02.043+03:00از دست رفته ام روزي مي خواستم به قله ها برسم و انديشه ام بسيار شگرف بود هر روز بيشتر تحليل مي روم و روياهايم قدم به قدم در تاريکي ناپديد مي شوند .بوبان چه زيبا سخن از اين تحليل مي آورد:در عمق هر زندگي چيزي دهشتبار،سنگين،سخت و گس وجود دارد. چيزي مانند يك رسوب،سرب،لكه،رسوبِ غم،سربِ غم،لكه اي ازغم. جزقديس ها و بعضي سگها، همه ما كمابيش به بيماري غم مبتلا هستيم، كمابيش اين بيماري حتي در جشن هايمان همkhakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1094493150229861932004-09-06T20:47:00.000+03:002004-09-07T12:29:03.476+03:00يه قصه پر غصهروزگاريست کهگم کرده آفتاب راه بر آمدنش راو در مزارع گلهاي آفتاب گردانچه تظاهر مضحکيبه اشتياق نور! پديدار گشتههمه سرگشته و حيرانروي در روي همبه اميد نور ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــروز گذشته مثل يه سايه دربدر در دل کوهها روان بودم .با گذر از خاک زرخيز اين ديار هنگام برگشت از کار پيش آمده خسته تر از هميشه به صندلي تکيه داده بودم و در پيچهاي تند دل کوه به سرعت سير مي کردم در khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1094240567834441452004-09-04T13:28:00.000+03:002004-09-04T04:29:21.536+03:00سخنهاي پراکندهدل در گروي عشق نيستو جان در بند تنچه گويم که عشق راسوداي شادي خويش نيستو اندوهفرجام گريز از عشق استچه گويم که جان راگريز از چرخه زندگيممکن نيست ـــــــــــــــــــــــــــــعجب دنياي بهم ريخته اي شده نمي دانم خود خدا نيز حوصله اش از اين بازي بهم ريخته ،سر نمي رود عجبا که در اين بهم ريختگي مسلمانان نقشي بي بديل دارند. آن يکي در اوستيا کودکان را گروگان مي گيرد اين يکي در عراق khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1094124676291705792004-09-02T14:28:00.000+03:002004-09-02T14:31:16.290+03:00يادي بر آنان که اين خاک را سبز مي خواستند به ياد آنان که انديشه پوياشان بر اين خاک بود و تمام روياشان روزهاي سبز اين ملک بود در ابتدا به ياد دکتر حسابي سخن آغاز مي کنم همو که زندگي پر سراشيبش او را به گذر از نقاط مختلف رساند .شاگردي که بر اينشتن سفره هفت سين نهاد تا از بزرگي تاريخ ايران بر او سخن راند .وزير فرهنگ دکتر مصدق که ساخت بسياري از دانشگاه ها و مدارس در زمان کوتاه وزارتش محقق شد .او که khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1093882573881179282004-08-30T22:20:00.000+03:002004-08-30T19:16:13.880+03:00 شادي نماند و شور نيز نماند شب گذشته به تماشاي جشن باشکوه اختاميه المپيک نشستم جشني که نشان از شادي داشت.در تک تک حرکات ،رقصها و آواهاي اين مراسم زيبا شادي موج مي زد گويي يونانيان بر بستر اين خاک بهشتي را از آن خويش ساخته بودند .در زير نور ماه بر شکوه آن مراسم نظاره مي کردم و بغض گلويم را گرفته بود ،بغضي که از ياد آوري حادثه بم در ذهنم نشات گرفت از اينکه ما مردگاني متحرک بر بستر اين خاک بيش khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1093461497600266522004-08-25T16:55:00.000+03:002004-08-28T05:13:52.556+03:00آواي درون گاه انديشه راسر آن نيستکه سلسله وار سخن گويدگاه دلم سر آن داردکه دغدغه دل را باز يابمسياهي را در نوردمو روشنا را جستجو کنمآتش درون را در يابمو بر مزار خاکستر زندگي گريه آغاز کنمروح سرگردانم را زباني نيستکه درد خويش را فرياد کنداثيري شده امو خويش رادر هاله اي از مه مي پوشانمتا شايد روزينشاني گمشده ام را باز يابم _______________________________ از هم قبيله اي مهربان که با طرحي زيبا اين khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1092994799145527402004-08-20T12:37:00.000+03:002004-08-25T17:28:04.383+03:00مرداد مراد خودکامگان خدا مي داند پاک ماندن در اين کشور چقدر سخت است .لازمه اش اين است که انسان خيلي از محدوديتها را قبول کند و با دقت و احتياط زندگي کند و تا، هزارها مثل من در راه آزادي فدا نشوند، وطن عزيز ما روي آزادي و استقلال را نخواهد ديددکتر مصدقبي شک نسل يالنده ايران نسلي بود که در شهريور ۲۰ رشد کرد و پا گرفت نسلي که در آن زنان و مرداني با انديشه اي آزاد به سوي روزهاي طلايي درحرکت بودند شهريور ۲۰ نقشي محوري درkhakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1092681483663856182004-08-16T21:35:00.000+03:002004-08-23T10:46:32.196+03:00نهال آزادي و چنبره استبداد قلمي را که خدا در قرآن مجيد بدان سوگند خورده نمي توان اسير سلاسل و اغلال يک اداره مستبد کرد و مقيد و نظارت مستبدين و ظالمين نمود .خداوند هيچ ملک و فرشته اي را نگماشته که پيش از وقت صادره از انسان تفتيش کند تا چه رسد به موکل نمدن شياطينميرزا جهانگير خان صور اسرافيل سرمقاله صور اسرافيل در ۱۰ خرداد ۱۲۸۱ نوشته فوق بيش از صد سال است که طنينش در اين خاک مي پيچد .تا نهال khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1093956989860576672004-08-16T15:18:00.000+03:002004-08-31T15:58:30.406+03:00ايمان بياوريم به آغاز فصل سردامروز روز پنجم ديماه استمن راز فصلها را مي دانممن حرف لحظه ها را مي فهممنجات دهنده در گور خفته استدر آستانه فصلي سرددر محفل عزاي آينه هاو اجتماع سوگوار تجربه هاي پريده رنگو غروب بارور شده از دانشمثل مرده هاي هزاران ساله به هم مي رسيمو آن گاهخورشيد بر تباهي اجساد ما قضاوت خواهد کردفروغ فرخزادامروز ميهن مصيبت زده ما گرفتار دردي ديگر است .زلزله اي ديگر آنهم در سحري شوم khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1091176204593455692004-07-30T11:11:00.000+03:002004-07-30T11:30:04.593+03:00گنگ خواب دیده پس از مدتها احساس مي کنم که خود را از زنجير سکوت رها کرده ام اما چنان گنگي خواب ديده آشفته و پريشان قلم بر دست گرفته ام تا از تلخي خود و چرايي اين تلخي سخن گويم .مدتهاست ياس در ذهنم خانه کرده در هر جا احساس محبوس بودن دارم گويا ديوارها مرا از هر طرف بر گرفته اند و مي خواهند مرا در کام خويش فرو گيرند .مي خواهم از اين همه بندهاي پنهان رهاشوم .بندها مرا در سکون فرو برده اند مدتي براي گريز از اين khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1093956933358715392004-07-22T15:55:00.000+03:002004-08-31T16:39:12.073+03:00آزادياي آزادي من از ستم بيزارم از بند بيزارم از زنجير بيزارماز زنداني بيزارم از حكومت بيزارماز بايد بيزارماز هرچه و هركه تو را در بند مي كشدبيزارمدکتر شريعتیآزادي چيست ومحدوده آن تا کجا مي باشد؟مگر اين نيست که استعداد و شايستگي فرد در آزادي پرورش مي يابد حال اگر قوانين پيشرفت وآزادي را خفه کردند چه بايد کرد؟در جواب اين سوال مي توان گفت هر چه دولت در منع آزادي گفتار بيشتر سعي کند لجاجت و پافشاري khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1093957050581265612004-07-20T15:57:00.000+03:002004-08-31T16:35:51.733+03:00بهشت خاكستريخدا را مي ستايمکه جهان را آفريدبه ناپسند ترين شکل ممکناز اين روست که خودراهم رابه کج ترين شکل ممکن مي رومنيچهبه گفته آندره مالرو انسان در تجربه و خاطره است كه از ديگر موجودات متفاوت مي شود و نشانگر اين هر دو تنها از عهده داستان برمي آيد و انسان بدون داستان هيچ تفاوتي با نبات و جماد ندارد. از اين رو نويسنده براي نماياندن منظر خود از جهان هيچ وسيله اي را بهتر از داستان گويي نمي توانست khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1077622120176364432004-02-24T13:24:00.000+02:002004-02-24T13:31:27.610+02:00پاره اي وقت ها واژه ها از جنس آتش اند، مي سوزانند بي آن که خود بسوزند، شاعر گفته :واژه بايد خود باد، واژه بايد خود ابر، خود باران باشد. و من مي گويم واژه تا خود بگريد بايد از بغضي سرشار باشد. من دلم در آتشي سوزان است آتشي که در تندباد ياس و نااميدي رو به خاموشي دارد مي گرايد.آه هستي صداي دردناک مرا بشنو . در اين گرداب نااميدي تفعلي به حافظ زدم که چنين آمد: گرت چو نبي صبرست در طوفان بلا بگردد و khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1076790864288813872004-02-14T22:32:00.000+02:002004-02-14T22:36:58.420+02:00رهايي براي نوشتن و براي رقص در فضاي نوشتار بايد رها شد و من نيز مي خواهم رهاتر از يک فرياد درد باشم.من شايد طبعي از براي شعر نداشته باشم اما مي خواهم از آنچه در ذهنم مي گذرد در اين فضا سخن گويم تا بتوانم مقداري از بار انديشه ام را در اين مکان قرار دهم و آزادانه در جنگل واژه ها برقصم .در گذشته اسير واژه ها شدم اسير دوستان و اسير اينکه مطلبي نگارم که ديگران را خوش آيد .از خويشتن خويش فراموشم شد ازkhakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1076047982692139272004-02-06T08:12:00.000+02:002004-02-06T08:15:25.233+02:00آتشي زير خاکستر سنگ می‌کشم بر دوش، سنگِ الفاظ سنگِ قوافی را. و از عرق‌ريزانِ غروب، که شب را در گودِ تاريک‌اش می‌کند بيدار، و قيراندود می‌شود رنگ در نابينايی‌یِ تابوت، و بی‌نفس‌می‌ماند آهنگ از هراسِ انفجارِ سکوت، بامداد آري دوستان من از هراس انفجار سکوت اکنون مي نويسم از آتشي که در دلم است .از آتشي که از زير خاکستر سر بر آورده khakestarnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6410110.post-1075798772957666462004-02-03T10:58:00.000+02:002004-02-03T15:50:37.013+02:00بر"مردمان" گريه مکن بر "آريا مردان" اشک مريز هنگامي که انديشناک شان مي يابي. بر "آريا مردان" اشک مريز هنگامي که به زانو در مي آيند کارد در استخوان و بند بر گردن. بر "آريا مردان" اشک مريز، نگاه کن: اينک، ايشان اند كه خيز بر مي دارند! نگاه کن: ايشانند كه ديگر باره خيز بر مي دارند! شهامتشان را باز مي يابند مي غريوند و درنده ي وحشي را به نيزه ي آتشين فرو مي کوبند. از مجموعه ترانه هاي ميهن تلخ khakestarnoreply@blogger.com